lipiec

Kościół Boży powszechnie uznaje zasadę, iż cierpieć z miłości dla Pana Boga jest większą łaską, aniżeli prorokować, wskrzeszać umarłych, czynić jakiekolwiek cuda.

Ilość osób na stronie:

Michalickie wydawnictwo

Nowe numery:

Nowy album

Płyta Wspólnoty Muzycznej CREDO

Poświęcenie kościoła w Subaczach na Białorusi

Ostatnie wiadomości

 Rozpoczęło się WESELE WESEL »
 Wychować do trzeźwości - modlitwa w Miejscu Piastowym »
 Rodzinnie i radośnie w parafii Sobota »
 Wesele wesel - Miejsce Piastowe 2010! »
 VIII Kongres Duchowości Michalickiej w Paragwaju »

kalendarz newsów »

Szukaj w serwisie

Subacze to miejscowość leżąca w środku drogi z Szydłowic do Wołkowyska. Liczy ponad 700 osób, z czego połowę stanowią katolicy. Przez kilka ostatnich lat w niedziele i święta gromadzili się oni na liturgii w wydzielonej części sklepu. Tak było do ostatniej niedzieli – 4 października 2009 roku. W tym dniu ordynariusz diecezji grodzieńskiej bp Aleksander Kaszkiewicz poświęcił piękną, nowo wybudowaną świątynię w Subaczach, która będzie dla tutejszych wiernych miejscem modlitwy.

Nikt dokładnie nie wie, kiedy powstała miejscowość. Nikt też nie wie, skąd pochodzi nazwa (od pana, który często przechadzał się z psami, a z języka rosyjskiego pies to „sobaka”, czy też z przezwiska, jakim określano niektórych, zdegenerowanych mieszkańców pobliskiego Kosina, których wyganiano właśnie na ten teren). Po wojnie życie mieszkańców Subacz koncentrowało się wokół tutejszego sowchozu, który prężnie się rozwijał, więc i mieszkańców przybywało. Gdy na początku lat 90-tych odzyskano kościół parafialny w Szydłowicach, mieszkańcy Subacz – pokonując drogę ponad 8 km – tutaj przybywali na Mszę świętą. Po kilku latach ks. proboszcz Marian Chamienia zdecydował, by Subacze stały się filią parafii i zaczął sprawować liturgię w wydzielonej części sklepu. W większości młodzi mieszkańcy wszystkiego musieli się uczyć: pieśni, poszczególnych części liturgii – czynili to z wielkim zapałem.

Sześć lat temu, podczas wspólnego spotkania biskupów Białorusi z przedstawicielami organizacji Renovabis, postanowiono, że jednym z nowych projektów będzie budowa świątyni oraz salek katechetycznych w Subaczach. Długo trzeba było się starać o odpowiednie pozwolenia, by wreszcie w 2007 roku ruszyła budowa kościoła, który miał nosić imię św. Siostry Faustyny. Wszystko odbywało się pod czujnym okiem ks. proboszcza Mariana Chamieni, wspieranego przez współbrata ks. Piotra Wiśniewskiego oraz siostry ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia, głównie s. Eligię Artemiuk. Wielkim poświęceniem wykazali się mieszkańcy Subacz: zbierali ofiary, przychodzili do pracy. Często brakowało pieniędzy i wydawało się, że prace zostaną przerwane. Jednak Opatrzność Boża nad wszystkim czuwała i zawsze podsyłała życzliwych ludzi. Ogromnym wsparciem okazała się finansowa pomoc organizacji Centro Missionario Persicetano z Włoch. Wreszcie 4 października 2009 roku mogło odbyć się poświęcenie nowej świątyni.

Uroczystości przewodniczył ordynariusz diecezji grodzieńskiej ks. bp Aleksander Kaszkiewicz, którego do świątyni przyprowadzili chłopcy na skuterach, a wzdłuż drogi ustawiło się kilkadziesiąt młodych osób, pozdrawiających ks. Biskupa kwiatami i kolorowymi balonami. Na progu kościoła małżeństwo przywitało ks. Biskupa chlebem i solą. Msza św. rozpoczęła się dokładnie o godz. 15.00. Po powitaniu przez ks. Proboszcza, pasterz kościoła grodzieńskiego, wyraźnie wzruszony i szczęśliwy, dokonał poświęcenia kościoła. Homilię wygłosił ks. Roman Kotlimowski, wykładowca seminarium duchownego. Przy ołtarzu, razem z ks. Biskupem stanęło 11 kapłanów, m.in. dwaj radcy generalni Michalitów: ks. ekonom Stanisław Morawski i ks. rektor Krzysztof Poświata, ks. dziekan z Wasyliszek Stanisław Pytel CSMA oraz z Mińska ks. Andrzej Karol CSMA. Był także dziekan z Wołkowyska ks. Antoni Filipczuk oraz kapłani z pobliskich parafii. Na uroczystość przybyła przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia m. Gracjana Szewc, s. Elżbieta Siepak i s. Sara Jabłońska oraz s. Stanizja Kalisztan – michalitka z Wasyliszek, a także klerycy michalickiego seminarium w Krakowie: Jan Juszko i Kamil Marek. Tak wielu wiernych zapragnęło uczestniczyć w pierwszej Mszy świętej w nowym kościele (również prawosławnych), że nie wszyscy zmieścili się w kościele.

Wciąż nie mogę uwierzyć w to, co się stało. To był bez wątpienia największy dzień w historii naszej miejscowości – powiedziała ze łzami w oczach jedna z mieszkanek Subacz, która długo nie mogła wyjść z kościoła.

Pozostało jeszcze wiele pracy, by świątynia mogła w pełni służyć wiernym: oświetlenie, nagłośnienie, ogrzewanie, kanalizacja, stały ołtarz, ławki. Powoli wszystko zrobimy – wierzą mieszkańcy z Subacz, najważniejsze, że już jesteśmy w swoim kościele.

Nowa świątynia w Subaczach

Młode małżeństwo wita ks. Biskupa chlebem i solą

Poświęcenie kościoła

Procesja z darami ofiarnymi

Nie wszyscy wierni mogli zmieścić się w kościele

Uroczystość "od kuchni"

Ks. Biskup i ks. Proboszcz z przedstawicielami organizacji Centro Missionario Persicetano